Türkçe Adı: Adaçayı Yapraklı Laden

Familya: Cistaceae (Ladengiller)

Morfolojisi:

Adaçayı yapraklı laden, 50-60 cm boyunda, her dem yeşil, bodur bir çalı formunda bir bitkidir. Gövdesi dik veya yükselen, tüylü veya tüysüzdür. Yaprakları karşılıklı dizilişli, mızraksı veya dar mızraksı, 1.5-2 cm uzunluğunda ve 0.5-1 cm genişliğindedir. Çiçekleri beyaz renklidir. Çiçekler, 3-4 cm çapında, salkım şeklinde bir başakta toplanmıştır. Meyveleri tohumlu bir kapsüldür.

Habitatı:

Adaçayı yapraklı laden, Avrupa, Asya ve Kuzey Afrika'da yaygın olarak görülen bir bitkidir. Türkiye'de de yaygın olarak görülür. Orman kenarları, kayalıklar ve çayırlarda yetişir.

Üreme şekli:

Adaçayı yapraklı laden, hem tohumla hem de vejetatif olarak ürer. Tohumları rüzgarla taşınır. Vejetatif üreme, kök sürgünleri ile olur.

Besin değeri:

Adaçayı yapraklı laden, besin değeri yüksek bir bitkidir. Yaprakları ve çiçekleri vitamin ve mineral açısından zengindir. Yaprakları C vitamini, kalsiyum ve demir içerir. Çiçekleri ise E vitamini, potasyum ve magnezyum içerir.

Tıbbi kullanımı:

Adaçayı yapraklı laden, geleneksel tıpta çeşitli rahatsızlıkların tedavisinde kullanılır. Yaprakları ve çiçekleri, idrar söktürücü, kan temizleyici ve ateş düşürücü olarak kullanılır. Ayrıca, yaraları iyileştirmek ve iltihabı azaltmak için kullanılır.

Cins adının kökeni:

Cistus cinsi adı, Yunanca "kisthos" kelimesinden gelir. Bu kelime, "laden" anlamına gelir. Bu isim, bitkinin laden benzeri çiçeklerine atıfta bulunur.

Sonuç:

Adaçayı yapraklı laden, besin değeri yüksek, ekonomik değeri olan bir bitkidir. Geleneksel tıpta da çeşitli rahatsızlıkların tedavisinde kullanılmaktadır.

Ek bilgiler:

• Adaçayı yapraklı laden, arıcılık için önemli bir nektar kaynağıdır.
• Bitkinin yaprakları ve çiçekleri, hayvan yemi olarak da kullanılır.

Adaçayı yapraklı ladenin tıbbi kullanımı:

• İdrar söktürücü: Adaçayı yapraklı laden, idrar söktürücü özelliklere sahiptir. Yaprakları ve çiçekleri, idrar yolu enfeksiyonlarında kullanılır.
• Kan temizleyici: Adaçayı yapraklı laden, kan temizleyici özelliklere sahiptir. Yaprakları ve çiçekleri, kandaki toksinleri atmaya yardımcı olur.
• Ateş düşürücü: Adaçayı yapraklı laden, ateş düşürücü özelliklere sahiptir. Yaprakları ve çiçekleri, ateşli hastalıklarda kullanılır.
• Yara iyileştirici: Adaçayı yapraklı laden, yara iyileştirici özelliklere sahiptir. Yaprakları ve çiçekleri, yaraların iyileşmesini hızlandırmak için kullanılır.
• İltihap azaltıcı: Adaçayı yapraklı laden, iltihap azaltıcı özelliklere sahiptir. Yaprakları ve çiçekleri, iltihaplı hastalıklarda kullanılır.

Adaçayı yapraklı ladenin tıbbi kullanımı için, mutlaka bir doktora danışılması tavsiye edilir.

Ayrıcalıklar:

• Adaçayı yapraklı laden, kış aylarında bile yeşil kalabilen bir bitkidir. Bu nedenle, kış aylarında yeşillik elde etmek için kullanılabilir.
• Adaçayı yapraklı laden, dekoratif bir bitkidir. Bu nedenle, süs bitkisi olarak da kullanılabilir.

Giriş

Süt otu (Polygala myrtifolia), Polygalaceae (Süt otugiller) familyasına ait, genellikle bahçelerde ve parklarda süs bitkisi olarak kullanılan, çalı formunda, kışın yapraklarını dökmeyen, çiçekli bir bitkidir. Anavatanı Güney Afrika olan süt otu, gösterişli çiçekleri ve dayanıklı yapısıyla dikkat çeker.

Morfolojisi

Süt otu, genellikle 30-40 cm boyunda, sapsız yapraklı, mavi-mor çiçekli bir bitkidir. Yaprakları küçük ve oval şekillidir. Çiçekleri yoğun ve uzun süreli açar. Bitkinin genel görünümü sık ve dallıdır.

Yetişme Koşulları

• Işık: Güneşli veya yarı gölgeli yerleri sever.
• Toprak: İyi drene olan, hafif asitli veya nötr toprakları tercih eder.
• Sulama: Düzenli sulanmalı ancak aşırı sulamaktan kaçınılmalıdır.
• Sıcaklık: Sıcak ve ılıman iklimlerde iyi yetişir. Soğuğa karşı dayanıklı değildir.

Yerel Adları

• Süt otu: En yaygın kullanılan adıdır.
• Poligala çiçeği: Bilimsel cins adı olan Polygala'dan türetilmiştir.
• Mersin yapraklı çalı: Bazı bölgelerde yapraklarının mersin yaprağına benzemesi nedeniyle bu isimle anılır.

Tıbbi Değeri

Süt otunun bazı türlerinin (örneğin, Polygala senega) kökü, geleneksel tıpta solunum yolu hastalıklarında ve bazı cilt rahatsızlıklarında kullanılmıştır. Ancak, Polygala myrtifolia türünün spesifik olarak tıbbi kullanımı hakkında yeterli bilimsel veri bulunmamaktadır. Herhangi bir bitkisel tedaviye başlamadan önce mutlaka bir uzmana danışılması önemlidir.

Mutfak Değeri

Süt otunun mutfakta kullanımı hakkında net bir bilgi bulunmamaktadır. Genellikle süs bitkisi olarak yetiştirilmektedir.

Cins Adının Kökeni

• Polygala: Yunanca "poly" (çok) ve "gala" (süt) kelimelerinden türetilmiştir. Bazı türlerin sütlü özsuyu olduğuna inanıldığı için bu isim verilmiştir.
• myrtifolia: Latince "myrtus" (mersin) ve "folium" (yaprak) kelimelerinden türetilmiştir. Bitkinin yapraklarının mersin yaprağına benzemesine işaret eder.

Diğer Bilgiler

• Bakım: Çok fazla bakım gerektirmeyen, dayanıklı bir bitkidir.
• Üreme: Tohumla veya çelikle üretilir.
• Kullanım Alanları: Bahçelerde, teraslarda, balkonlarda saksıda yetiştirilebilir. Kaya bahçelerinde ve bordürlerde de kullanılabilir.

Sonuç

Süt otu, hem görsel güzelliği hem de dayanıklı yapısıyla dikkat çeken bir bitkidir. Bahçelerimize renk katan bu bitki, aynı zamanda doğaya da faydalıdır. Ancak, bitkiyle ilgili herhangi bir işlem yapmadan önce uzman görüşü alınması önemlidir.

Kaynaklar:

• Fidan Burada: https://www.fidanburada.com/poligala-cicegi-sut-otu-polygala-myrtifolia
• Fidan Deposu: https://www.fidandeposu.com/polygala-myrtifoliapoligala-cicegisut-otu-bitkisi
• Bodur Bitki: https://bodurbitki.com/product/sut-otu-polygala-myrtifolia/
• SMS Marmara Group: https://katalog.smsmarmaragroup.com/polygala-myrtifolia-polygalaceae/poligala-cicegi-sut-otu-tatli-bezelye-calisi-eylul-calisi

Bahçelievler, Balıkesir'in rengarenk bahçelerinde, ilkbaharın sonlarından yaz başına kadar kadife dokulu, canlı renkli çiçekleriyle göz kamaştıran bir güzellikle sıklıkla karşılaşabilirsiniz: Hüsnüyusuf, bilimsel adıyla Dianthus barbatus L. Karanfilgiller ailesinin bu sevilen üyesi, gösterişli çiçek kümeleri, uzun süren çiçeklenme dönemi ve kolay bakımıyla bahçelerin ve balkonların neşeli bir süsü olmuştur. Gelin, bu renkli nakışın sırlarını ve büyüleyici dünyasını keşfedelim.

Habitatın Serin ve Güneşli Kucağı:

Hüsnüyusuf, aslen Güney Avrupa ve Asya'ya özgü iki yıllık bir bitkidir. Ancak günümüzde dünya genelinde popüler bir süs bitkisi olarak yetiştirilmektedir. Güneşli veya yarı gölgeli ortamları, iyi drene edilmiş, humusça zengin ve hafif alkali toprakları tercih eder. Bahçelerde, bordürlerde, saksılarda ve kesme çiçek olarak yetiştiriciliği oldukça yaygındır. Soğuğa karşı dayanıklıdır ve ılıman iklimlerde kolayca kışlayabilir. Bahçelievler, Balıkesir'in bahçelerinde ilkbahardan yaza kadar bu renkli kümeleri görmek mümkündür.

Morfolojik Bir Renkli Buket:

Dianthus barbatus, iki yıllık, otsu bir bitkidir. İlk yılında sadece bir yaprak rozeti oluşturur. İkinci yılında ise dik ve dallanan gövdeler geliştirir ve genellikle 30 ila 70 cm arasında bir yüksekliğe ulaşabilir. Yaprakları mızrak şeklinde, sivri uçlu, grimsi-yeşil renkte ve gövde üzerinde karşılıklı dizilmiştir. En dikkat çekici özelliği, çiçeklerinin yoğun kümeler halinde (genellikle 10-30 çiçek bir arada) bir arada bulunmasıdır. Çiçekler tek veya çift katlı olabilir ve kenarları dişli veya püsküllüdür. Renkleri beyaz, pembe, kırmızı, mor, bordo ve hatta iki veya üç renkli kombinasyonlarda olabilir. Çiçeklenme dönemi ilkbaharın sonlarından yaz başına kadar sürer. Meyveleri, çok sayıda küçük tohum içeren silindirik kapsüllerdir.

Yetişme Döngüsü: İki Yıllık Renk Cümbüşü:

Hüsnüyusuf, genellikle tohumla çoğaltılır. Tohumlar ilkbaharda veya yaz başında ekilebilir. Güneşli ve iyi drene edilmiş bir konumda kolayca çimlenir. İlk yılında sadece yaprak rozeti oluşturur ve kışı bu şekilde geçirir. İkinci yılında ise çiçek sapı yükselir ve gösterişli çiçek kümelerini açar. Çiçeklenme tamamlandıktan sonra bitki tohum verir ve genellikle ölür. Ancak tohumları dökülerek sonraki yıllarda kendiliğinden de yetişebilir. Düzenli sulama ve çiçeklenme döneminde seyrek gübreleme, daha bol çiçeklenme sağlar. Solan çiçeklerin temizlenmesi, çiçeklenme süresini uzatabilir.

Cins Adının Tanrısal Güzelliği:

Dianthus cinsi, Yunanca'daki "dios" (tanrısal) ve "anthos" (çiçek) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir. Bu isim, karanfilgiller ailesinin çiçeklerinin güzelliğine ve çekiciliğine atıfta bulunur. "Barbatus" tür adı ise Latince kökenlidir ve "sakallı" anlamına gelir, bu da çiçeklerinin kenarlarındaki ince dişli veya püsküllü yapıyı ifade eder. "Hüsnüyusuf" şeklindeki yerel ad ise Farsça kökenlidir ve "Yusuf'un güzelliği" anlamına gelir, bu da bitkinin çarpıcı ve göz alıcı çiçeklerini vurgular. Yusuf Peygamber'in güzelliği İslam kültüründe büyük bir öneme sahiptir ve bu isim, bitkinin olağanüstü güzelliğini ifade etmek için verilmiştir.

Türkiye'nin Renkli Nakışı: Yerel Adları:

Dianthus barbatus, Türkiye'de yaygın olarak hüsnüyusuf adıyla bilinir. Yöresel olarak, çiçeklerinin görünümüne atıfta bulunularak katmerli karanfil, püsküllü karanfil, buket karanfil veya sadece karanfil gibi isimlerle de anılabilir. Renk çeşitliliği nedeniyle al karanfil, pembe karanfil gibi tanımlayıcı isimler de kullanılabilir. Bahçelievler, Balıkesir'in bahçelerinde de genellikle bu isimlerle tanınır.

Bilinmesi Gereken Diğer Önemli Bilgiler:

• Gösterişli Çiçek Kümeleri: Yoğun ve renkli çiçek kümeleri bahçelerde ve buketlerde dikkat çekicidir.
• İki Yıllık Yaşam: Yaşam döngüsü iki yıl sürer.
• Soğuğa Dayanıklılık: Ilıman iklimlerde kolayca kışlayabilir.
• Çeşitli Renk ve Desenler: Çok sayıda hibrit çeşidi bulunur ve bu çeşitler farklı renklerde, desenlerde ve katmerlerde çiçekler açabilir.
• Kesme Çiçek Olarak Kullanımı: Uzun sapları ve dayanıklı çiçekleri nedeniyle kesme çiçek olarak da popülerdir.
• Böcek Çekici: Çiçekleri, arılar ve diğer polinatör böcekler için çekici bir nektar kaynağıdır.

Sonuç:

Hüsnüyusuf (Dianthus barbatus), Bahçelievler, Balıkesir'in bahçelerinde ilkbahardan yaza kadar açan, renkli ve gösterişli çiçekleriyle adeta bir nakış gibi duran, sevilen bir süs bitkisidir. Güzelliğiyle Yusuf Peygamber'in adını taşıyan bu çiçek, kolay bakımı ve uzun süren çiçeklenmesiyle bahçelerin ve balkonların neşeli bir süsü olmaya devam edecektir.

Kaynakça:

• Davis, P. H. (Ed.). (1967). Flora of Turkey and the East Aegean Islands (Vol. 2). Edinburgh University Press (Dianthus cinsi genel bilgileri için).
• Türkiye Bitkileri Listesi (TÜBİTAK BİS). (Çevrimiçi: [Geçersiz URL kaldırıldı] (Dianthus cinsi genel bilgileri için).
• Çeşitli bahçecilik ve botanik kaynakları.
• Royal Horticultural Society. (Çevrimiçi: [Geçersiz URL kaldırıldı]). Dianthus barbatus.

Artvin'in Ardanuç ilçesinin güneşli yamaçlarında, orman kenarlarında ve çayırlıklarında, yaz aylarında parlak sarı çiçekleriyle adeta altın ışıltısı saçan bir bitkiyle karşılaşabilirsiniz: Boyacı Katırtırnağı, bilimsel adıyla Genista tinctoria L. Baklagiller (Fabaceae) ailesinin bu sarı güzeli, hem doğal alanlara canlılık katar hem de yüzyıllardır bilinen doğal boya kaynağı olmasıyla dikkat çeker. Gelin, Artvin'in bu altın sarısı bitkisinin sırlarını ve büyüleyici dünyasını keşfedelim.

Habitatın Güneşli ve Kuru Kucağı:

Boyacı Katırtırnağı, genellikle güneşli ve kuru ortamları tercih eden bir bitkidir. Çayırlarda, otlaklarda, orman kenarlarında, kıraç yamaçlarda ve iyi drene edilmiş topraklarda doğal olarak yetişir. Farklı toprak tiplerine adapte olabilen bu çok yıllık yarı çalımsı bitki, genellikle kireçli toprakları sever. Avrupa'nın büyük bir bölümünde ve Batı Asya'da yayılış gösterir. Türkiye'de ise özellikle Karadeniz Bölgesi'nin iç kesimlerinde, Doğu Anadolu ve Marmara bölgelerinde, Artvin'in Ardanuç ilçesinin de içinde bulunduğu güneşli ve kuru bölgelerde sıklıkla rastlanır.

Morfolojik Bir Sarı Işıltı:

Genista tinctoria, çok yıllık, yarı çalımsı bir bitkidir. Dik veya yükselici, genellikle 30 ila 100 cm arasında bir yüksekliğe ulaşabilen dallı gövdelere sahiptir. Gövdeleri yeşil ve gençken tüylü olabilir, zamanla tüylerini kaybeder. Yaprakları küçük, basit, mızrak şeklinde veya elips şeklinde ve almaşık dizilmiştir. Çiçekleri, gövdenin üst kısmında yoğun, salkım şeklinde kümeler halinde çok sayıda açar. Çiçekler tipik baklagil çiçeği yapısına sahiptir ve parlak sarı renktedir. Çiçeklenme dönemi genellikle Haziran'dan Ağustos'a kadar sürer. Meyveleri, düz veya hafif kıvrık, tüysüz baklalardır ve her bir bakla birkaç tohum içerir. Bitkinin taze kısımları hafif acımsı bir tada sahip olabilir.

Yetişme Döngüsü: Yazın Altın Sarısı:

Boyacı Katırtırnağı, tohumla çoğalır. Tohumlar yaz sonunda olgunlaşır ve çevreye yayılır. Çimlenme genellikle ilkbaharda gerçekleşir. Kurak ve güneşli ortamlara iyi adapte olmuştur. Derin kök sistemi sayesinde kuraklığa dayanıklıdır. Yaz aylarında gösterişli sarı çiçek salkımlarıyla dikkat çeker ve bulunduğu alanlara canlılık katar. Kış aylarını toprak üstü kısımları kuruyarak geçirir ve ilkbaharda yeniden sürgün verir.

Cins Adının Süpürge Benzerliği:

Genista cinsi, Latince kökenlidir ve muhtemelen "genu" (diz) kelimesinden türetilmiştir. Bu ismin, bazı Genista türlerinin dallarının açılı ve diz benzeri bir görünüm sergilemesine atıfta bulunduğu düşünülmektedir. Ayrıca, bazı Genista türlerinin süpürge yapımında kullanılmasıyla da ilişkilendirilebilir. "Tinctoria" tür adı da Latince kökenlidir ve "boyamaya uygun" anlamına gelir, bu da türün doğal bir boya kaynağı olarak kullanıldığını ifade eder. "Boyacı katırtırnağı" şeklindeki yerel ad da doğrudan bu boyama özelliğini ve bitkinin katırtırnağına (diğer Genista türleri) benzerliğini yansıtır.

Artvin'in Altın Kaynağı: Yerel Adları:

Genista tinctoria, Artvin'in Ardanuç yöresinde ve diğer bölgelerde genellikle boyacı katırtırnağı adıyla bilinir. Yöresel olarak, sarı çiçekleri nedeniyle sarı çiçek, altın otu veya boyama özelliği nedeniyle boya otu gibi isimlerle de anılabilir. Ancak "boyacı katırtırnağı" ismi, türün en belirgin özelliklerini vurgulaması açısından en doğru ve yaygın kullanılan adlandırmadır.

Bilinmesi Gereken Diğer Önemli Bilgiler:

• Doğal Boya Kaynağı: Çiçekleri ve sürgünleri sarı renkli doğal bir boya elde etmek için yüzyıllardır kullanılmıştır. Yün ve diğer tekstil ürünlerini boyamada kullanılmıştır.
• Baklagil Ailesi Üyesi: Baklagiller ailesine ait olması nedeniyle toprağı azot açısından zenginleştirebilir.
• Böcek Çekici: Parlak sarı çiçekleri, arılar ve diğer polinatör böcekler için çekici bir nektar kaynağıdır.
• Tıbbi Kullanımlar (Dikkatli Olunmalı): Bazı geleneksel tıp uygulamalarında idrar söktürücü ve romatizma giderici olarak kullanılmıştır. Ancak içerdiği bazı alkaloitler nedeniyle dikkatli olunmalı ve uzman tavsiyesi olmadan kullanılmamalıdır.
• Hayvan Yemi Olarak Kullanımı (Dikkatli Olunmalı): Bazı hayvanlar tarafından otlanabilir ancak aşırı tüketimi zehirli olabilir.

Sonuç:

Boyacı Katırtırnağı (Genista tinctoria), Artvin'in Ardanuç ilçesinin güneşli yamaçlarında altın sarısı çiçekleriyle parlayan, hem doğal güzelliği hem de tarihi önemi olan bir bitkidir. Doğal bir boya kaynağı olarak yüzyıllardır kullanılması ve ekolojik faydalarıyla Artvin florasının değerli bir üyesidir. Eğer yolunuz bir yaz günü Ardanuç'a düşerse, bu altın sarısı bitkiyi tanıma ve doğal boyanın tarihine bir yolculuk yapma fırsatını kaçırmayın. Ancak tıbbi veya hayvan yemi olarak kullanmadan önce potansiyel etkileri konusunda bilgi sahibi olmak önemlidir.

Kaynakça:

• Davis, P. H. (Ed.). (1970). Flora of Turkey and the East Aegean Islands (Vol. 3). Edinburgh University Press.
• Türkiye Bitkileri Listesi (TÜBİTAK BİS). (Çevrimiçi: [Geçersiz URL kaldırıldı]
• Çeşitli etnobotanik ve botanik kaynakları (özellikle Karadeniz Bölgesi florası üzerine).
• Cardon, D. (2007). Natural dyes: sources, tradition, technology and science. Archetype Publications. (Doğal boyalar hakkında bilgi içermektedir)

Doğanın sessiz köşelerinde, nemli çayırlarda, dere kenarlarında ve sulak alanlarda, başını hafifçe eğmiş, çan şeklinde, albenili kızıl çiçekleriyle bir zarafet timsali belirir: Mübarek otu, bilimsel adıyla Geum rivale L. Bu narin bitki, sadece göz alıcı güzelliğiyle değil, aynı zamanda geleneksel kullanımları ve ilginç yaşam döngüsüyle de dikkat çeker. Gelin, su kenarlarının bu mütevazı ama etkileyici sakininin sırlarını keşfedelim.

Habitatın Nemli Kucağı:

Mübarek otu, suyu seven bir bitkidir ve genellikle nemli ortamlarda yaşamayı tercih eder. Sulak çayırlar, bataklık kenarları, dere ve nehir kıyıları, ormanlardaki nemli açıklıklar ve kaynak sularının çevresi onun ideal yaşam alanlarıdır. Avrupa, Asya ve Kuzey Amerika'nın ılıman bölgelerinde geniş bir yayılış gösterir. Türkiye'de ise özellikle Karadeniz, Marmara ve Kuzey Anadolu bölgelerinde, dağlık ve kırsal kesimlerdeki nemli topraklarda doğal olarak yetişir.

Morfolojik Bir Kızıl İnci:

Geum rivale, çok yıllık otsu bir bitkidir ve genellikle 30 ila 60 cm arasında bir yüksekliğe ulaşabilir. Tüylü, dik bir gövdesi vardır. Yaprakları değişkendir; taban yaprakları rozet şeklinde dizilmiş, saplı ve loplara ayrılmıştır. Gövde üzerindeki yapraklar ise daha küçüktür ve sapsızdır. En dikkat çekici özelliği, ilkbahar sonu ve yaz başında açan kendine özgü çiçekleridir. Çiçekler, gövdenin ucunda tek tek veya birkaç tanesi bir arada bulunur. Her bir çiçek, aşağıya doğru eğilmiş, çan şeklinde bir yapıya sahiptir. Taç yaprakları genellikle kızıl-kahverengi veya morumsu kırmızı renktedir ve iç kısmında sarımsı veya turuncu damarlar görülebilir. Çanak yaprakları da çiçeklerle aynı renkte olup, taç yapraklarının arasında belirgin bir şekilde uzanır. Çiçekler tozlaştıktan sonra, tüylü ve kancalı tohum taslaklarına sahip meyveler oluşur. Bu kancalar sayesinde tohumlar hayvanların tüylerine takılarak yayılabilir.

Yetişme Döngüsü: Suyun ve Rüzgarın Dansı:

Mübarek otu, tohumları aracılığıyla çoğalır. Nemli topraklara düşen tohumlar ilkbaharda çimlenir. Bitki, rizomları (yer altı gövdeleri) sayesinde vejetatif olarak da yayılabilir. Çiçekleri genellikle böcekler tarafından tozlaştırılır. Meyveler olgunlaştıktan sonra, tüylü yapıları sayesinde rüzgar ve hayvanlar aracılığıyla uzak mesafelere taşınabilir. Suyun bol olduğu bölgelerde yetişmesi, tohumlarının su akıntılarıyla da yayılmasına olanak tanır. Mübarek otu, genellikle uzun ömürlü bir bitkidir ve uygun koşullarda yıllarca yaşayabilir.

Cins Adının Yeryüzüyle Bağlantısı:

Geum cinsi, Latince kökenli eski bir bitki adıdır. Kökeni tam olarak bilinmemekle birlikte, Yunanca "geno" (yeryüzü) kelimesiyle ilişkili olduğu düşünülmektedir. Bu da cinsin üyelerinin genellikle toprak yüzeyine yakın büyümesine atıfta bulunabilir. "Rivale" tür adı ise Latince kökenlidir ve "dere kenarında yetişen" anlamına gelir. Bu isim, bitkinin tipik yaşam alanını açıkça ifade eder. Bu bilimsel adlandırma, bitkinin hem genel büyüme şeklini hem de tercih ettiği habitatı yansıtan anlamlı bir birleşimdir.

Türkiye'deki Sessiz Şifacısı: Yerel İsimleri:

Mübarek otu, Türkiye'de yaygın olarak bilinmese de, yetiştiği bölgelerde farklı yerel isimlerle anılabilir. Ancak en bilinen ve kabul gören adı Mübarek otudur. Bazı yörelerde, çiçeklerinin rengi veya yetiştiği ortama göre farklı takma isimler de olabilir.

Bilinmesi Gereken Diğer Önemli Bilgiler:

• Geleneksel Kullanımlar: Mübarek otunun kökleri ve toprak üstü kısımları geleneksel tıpta idrar söktürücü, büzücü ve tonik olarak kullanılmıştır. Ancak tıbbi amaçlarla kullanımı konusunda dikkatli olunmalı ve uzman görüşü alınmalıdır.
• Süs Bitkisi Potansiyeli: Kendine özgü çan şeklindeki çiçekleri ve nemli ortamlara uygunluğu nedeniyle kaya bahçelerinde ve su bahçelerinde süs bitkisi olarak da kullanılabilir.
• Ekolojik Önem: Sulak alan ekosistemlerinin bir parçası olarak, su kalitesinin korunmasına ve diğer canlılara yaşam alanı sağlamasına katkıda bulunur.
• Tozlayıcıları Çekme: Çiçekleri, çeşitli böcek türlerini cezbederek ekosistemdeki tozlaşma sürecine katkıda bulunur.

Sonuç:

Mübarek otu (Geum rivale), su kenarlarının nemli kucağında zarif kızıl çiçekleriyle göz kamaştıran, mütevazı ama etkileyici bir bitkidir. Suyun sesiyle fısıldaşan bu narin güzellik, sadece görsel bir şölen sunmakla kalmaz, aynı zamanda geleneksel kullanımları ve ekolojik rolüyle de doğanın bize sunduğu değerli bir hediyedir. Bir sonraki doğa yürüyüşünüzde, su kenarlarında bu kızıl incileri gördüğünüzde, onların sessiz zarafetine ve suyun yaşam veren gücüne bir kez daha hayran kalacaksınız.

Kaynakça:

• Clapham, A. R., Tutin, T. G., & Warburg, E. F. (1968). Excursion Flora of the British Isles. Cambridge University Press.
• Flora of North America Editorial Committee, eds. 1993+. Flora of North America North of Mexico. 16+ vols. New York and Oxford..

Bursa'nın Gemlik ilçesinin zeytinliklerinde, yol kenarlarında, nemli tarlalarda ve bahçelerde, yaz aylarında minik beyaz çiçekleri ve ardından gelen parlak sarı veya kırmızı meyveleriyle dikkat çeken, mütevazı ama ilginç bir bitkiyle karşılaşabilirsiniz: Tüylü Köpek Üzümü, bilimsel adıyla Solanum villosum Mill. Patlıcangiller (Solanaceae) ailesinin bu küçük üyesi, hem yaygınlığı hem de potansiyel faydaları ve dikkat edilmesi gereken yönleriyle Gemlik florasının merak uyandıran bir parçasıdır. Gelin, Gemlik'in bu küçük mücevherinin sırlarını ve büyüleyici dünyasını keşfedelim.

Habitatın Nemli ve Güneşli Kucağı:

Tüylü Köpek Üzümü, genellikle nemli ve güneşli veya yarı gölgeli ortamları tercih eden bir bitkidir. Zeytinliklerde, bağlarda, tarlalarda, bahçelerde, yol kenarlarında ve boş arazilerde doğal olarak yetişebilir. Farklı toprak tiplerine adapte olabilen bu tek yıllık otsu bitki, genellikle besin açısından zengin ve nemli toprakları sever. Avrupa'nın güneyinde, Akdeniz havzasında ve Batı Asya'da yayılış gösterir. Türkiye'de ise özellikle Marmara Bölgesi'nde, Bursa'nın Gemlik ilçesi gibi ılıman iklimli ve nemli bölgelerde sıklıkla rastlanır.

Morfolojik Bir Minik Işıltı:

Solanum villosum, tek yıllık, otsu ve tüylü bir bitkidir. Dik veya yayılıcı, genellikle 10 ila 50 cm arasında bir yüksekliğe ulaşabilen dallı gövdelere sahiptir. Gövdesi ince, yeşilimsi ve yumuşak tüylerle kaplıdır. Yaprakları oval veya elips şeklinde, kenarları dalgalı veya hafifçe dişli ve tüylüdür. Çiçekleri küçük, beyaz renkte ve beş taç yapraklıdır. Yaprak koltuklarında küçük kümeler halinde çok sayıda açar. Çiçeklenme dönemi genellikle Haziran'dan Eylül'e kadar sürer. Meyveleri küresel veya oval, parlak sarı veya kırmızı renkte küçük (yaklaşık 0.5-1 cm çapında) sulu üzümsü meyvelerdir. Olgunlaşmamış meyveleri yeşildir.

Yetişme Döngüsü: Yazın Meyve Veren Tüylü:

Tüylü Köpek Üzümü, tohumla çoğalır. Tohumlar yaz sonunda olgunlaşan meyvelerin içinde bulunur ve hayvanlar veya su aracılığıyla çevreye yayılabilir. Çimlenme genellikle ilkbaharda gerçekleşir. Nemli ve güneşli bir ortamda hızla gelişir. Yaz boyunca çiçek açar ve ardından parlak renkli meyvelerini verir. Tek yıllık bir bitki olduğu için meyveler olgunlaştıktan sonra yaşam döngüsünü tamamlar.

Cins Adının Güneşin Tesellisi:

Solanum cinsi, Latince kökenlidir ve "solari" kelimesinden türetildiği düşünülmektedir. "Solari" ise "güneşi teselli eden" anlamına gelir. Bu ismin, cinsin bazı türlerinin güneşli yerleri sevmesi veya çiçeklerinin güneşe benzemesiyle ilişkili olabileceği düşünülmektedir. "Villosum" tür adı da Latince kökenlidir ve "tüylü" anlamına gelir, bu da bitkinin genel olarak tüylü yapısını ifade eder. "Tüylü köpek üzümü" şeklindeki yerel ad ise bitkinin tüylü görünümünü ve meyvelerinin küçük üzüme benzemesini ifade ederken, "köpek üzümü" ifadesi genellikle bu cinsin bazı türlerinin zehirli veya acı olabileceğine dair bir uyarı içerebilir.

Gemlik'in Küçük Meyvesi: Yerel Adları:

Solanum villosum, Bursa'nın Gemlik yöresinde ve diğer bölgelerde genellikle tüylü köpek üzümü adıyla bilinir. Yöresel olarak, meyvelerinin rengine atıfta bulunularak sarı böğürtlen, kırmızı böğürtlen veya sadece küçük üzüm gibi isimlerle de anılabilir. Ancak "tüylü köpek üzümü" ismi, türün belirgin özelliklerini vurgulaması açısından en doğru ve yaygın kullanılan adlandırmadır.

Bilinmesi Gereken Diğer Önemli Bilgiler:

• Meyveleri Dikkatli Tüketilmelidir: Tüylü Köpek Üzümü'nün olgun meyveleri bazı kaynaklarda yenilebilir olarak belirtilse de, özellikle olgunlaşmamış veya aşırı miktarda tüketilmesi halinde hafif toksik etkilere neden olabileceği unutulmamalıdır. Tüketmeden önce mutlaka güvenilir kaynaklardan bilgi edinmek ve dikkatli olmak önemlidir.
• Tek Yıllık Yaşam: Yaşam döngüsü bir yıl sürer.
• Tüylü Yapı: Gövdesi ve yaprakları yumuşak tüylerle kaplıdır.
• Küçük Beyaz Çiçekler: Göze çarpmayan minik beyaz çiçekleri vardır.
• Parlak Renkli Meyveler: Olgunlaştığında parlak sarı veya kırmızı renkte küçük üzümsü meyveler oluşturur.
• Yaygın Bir Tür: Uygun habitatlarda kolayca yayılabilir.

Sonuç:

Tüylü Köpek Üzümü (Solanum villosum), Bursa'nın Gemlik ilçesinin zeytinliklerinde ve diğer nemli alanlarında yaz aylarında küçük beyaz çiçekleri ve parlak renkli meyveleriyle dikkat çeken, tek yıllık bir bitkidir. Tüylü yapısı ve küçük üzüme benzeyen meyveleriyle tanınır. Meyvelerinin tüketimi konusunda dikkatli olunması gereken bu ilginç bitki, Gemlik florasının mütevazı ama merak uyandıran bir üyesidir. Doğayı keşfederken bu küçük mücevheri fark ederseniz, hem yaygınlığını hem de potansiyelini hatırlayarak ona farklı bir gözle bakabilirsiniz.

Kaynakça:

• Davis, P. H. (Ed.). (1972). Flora of Turkey and the East Aegean Islands (Vol. 4). Edinburgh University Press.
• Türkiye Bitkileri Listesi (TÜBİTAK BİS). (Çevrimiçi: [Geçersiz URL kaldırıldı]
• Çeşitli toksikoloji ve botanik kaynakları (Solanum türleri hakkında bilgi içermektedir).
• Avrupa ve Akdeniz florası üzerine kaynaklar.

Giriş

Itır (Pelargonium graveolens), hoş kokusu ve çeşitli kullanım alanlarıyla bilinen, sıkça yetiştirilen bir bitkidir. Güzel kokulu yaprakları, aromaterapi, kozmetik ve mutfak alanında geniş bir kullanım yelpazesine sahiptir. Bu makalede, itir bitkisinin botanik özellikleri, yetişme koşulları, kullanım alanları ve daha fazlası hakkında detaylı bilgiler bulacaksınız.

Habitatı

Itır, Güney Afrika'ya özgü bir bitkidir. Doğal olarak sıcak ve kurak iklimleri tercih eder. Ancak günümüzde dünya genelinde süs bitkisi olarak yetiştirilmektedir.

Botanik Özellikleri

Itır, otsu veya çalımsı bir bitkidir. Yaprakları derin loblu, tüylü ve hoş kokuludur. Çiçekleri genellikle pembe veya beyaz renklidir.

Gereksinimleri

• Işık: Bol güneş ışığı görmeyi sever.
• Toprak: İyi drene olan, hafif kumlu toprakları tercih eder.
• Sulama: Düzenli sulanmalı, ancak aşırı sulamaktan kaçınılmalıdır.
• Sıcaklık: Sıcak ve kurak iklimleri sever.

Yayılımı ve Tehlike Durumu

Itır, doğal olarak Güney Afrika'da yetişmesine rağmen, dünya genelinde süs bitkisi olarak yaygınlaşmıştır. Bahçelerde, saksılarda ve tarlalarda yetiştirilmektedir. Doğal habitatında tehlike altında olmamakla birlikte, aşırı toplama nedeniyle bazı bölgelerde sayıları azalabilir.

Yerel Adları

• Itır: En yaygın kullanılan adıdır.
• Güllü pelargonyum: Kokusu güle benzediği için bu isimle de anılır.
• Kokulu sardunya: Sardunya familyasına ait olduğu için bu isimle de bilinir.

Cins Adının Etimoljisi

• Pelargonium: Yunanca "pelargos" yani "leylek" kelimesinden türetilmiştir. Bitkinin meyve kabuklarının leylek gagasına benzemesi nedeniyle bu isim verilmiştir.
• graveolens: Latince "grave" (ağır) ve "olere" (kokmak) kelimelerinden gelir. Bitkinin yoğun kokusuna işaret eder.

Mutfak Değeri

Itır yaprakları, tatlı ve tuzlu birçok yemeğe lezzet vermek için kullanılır. Özellikle kurabiyeler, kekler, reçeller ve soslarda kullanılır. İtır yaprakları aynı zamanda çay olarak da demlenebilir.

Alternatif Tıptaki Yeri

İtır, aromaterapi ve bitkisel tıpta yaygın olarak kullanılır. Antiseptik, anti-inflamatuar, sakinleştirici ve böcek kovucu özellikleri olduğu düşünülür. Stres, anksiyete, uykusuzluk gibi sorunların giderilmesinde ve cilt bakımında kullanılır.

Sonuç

Itır, hem güzel kokusu hem de çeşitli kullanım alanlarıyla dikkat çeken, çok yönlü bir bitkidir. Bahçelerimize renk ve koku katan itir, aynı zamanda sağlığımız için de faydalı olabilir. Ancak, herhangi bir bitkisel tedaviye başlamadan önce mutlaka bir uzmana danışılması önemlidir.

Kaynaklar:

• Wikipedia: https://en.wikipedia.org/wiki/Pelargonium_graveolens
• PlantNet: [geçersiz URL kaldırıldı]
• Evde Bitki Bakımı: [İlgili web sitesi]

Ek Bilgiler:

• Itır yağı, aromaterapi ürünlerinde sıkça kullanılır.
• Itır, böcekleri uzak tutmak için doğal bir böcek kovucu olarak kullanılabilir.
• Itırın yapraklarından elde edilen çay, sinirleri yatıştırıcı etkisiyle bilinir.

Giriş

Knautia arvensis, genellikle lavinya veya tarla uyuzu olarak bilinen, Caprifoliaceae (Yünlüotugiller) familyasına ait otsu çok yıllık bir bitki türüdür. Açık mor renkli, baş şeklinde çiçek salkımlarıyla dikkat çeken lavinya, genellikle çayırlık alanlarda, yol ve tarla kenarlarında doğal olarak yetişir. Hem görsel güzelliği hem de bazı böcekler için önemli bir nektar kaynağı olması nedeniyle bilinir.

Morfolojisi

Lavinia, 25-100 cm arasında boylanabilen, dik ve dallı bir yapıya sahiptir. Yaprakları karşılıklı dizilmiş, tüylü ve parçalıdır. Çiçekleri küçük, tüp şeklinde ve yoğun bir şekilde bir arada bulunarak baş şeklinde salkımlar oluşturur. Çiçeklerin rengi genellikle açık mordur. Meyvesi küçük ve kuru bir akendir.

Yetişme Koşulları

Lavinya, güneşli ve açık alanları tercih eder. Kuraklığa dayanıklıdır ancak aşırı nemli topraklarda iyi yetişmez. Genellikle kireçli ve kumlu topraklarda görülür.

Yerel Adları

• Lavinia: En yaygın kullanılan yerel adlarından biridir.
• Tarla uyuzu: Bitkinin bulunduğu yerlere göre değişen başka bir yerel adıdır.
• Knautia arvensis: Bilimsel adıdır.
• Field scabious: İngilizce karşılığıdır.

Tıbbi Değeri

Lavinianın tıbbi kullanımı hakkında sınırlı bilgi bulunmaktadır. Ancak, bazı geleneksel tıp sistemlerinde cilt hastalıklarının tedavisinde kullanıldığına dair kayıtlar vardır. Bitkinin bazı bileşenlerinin anti-inflamatuar ve antiseptik özelliklere sahip olabileceği düşünülmektedir.

Mutfak Değeri

Lavinia, genellikle süs bitkisi olarak kullanıldığından mutfakta bir kullanım alanı bulunmamaktadır.

Cins Adının Kökeni

• Knautia: İsveçli botanikçi Carl Adolf Knaut'un anısına verilmiştir.
• arvensis: Latince "arvum" kelimesinden türetilmiştir ve "tarla" anlamına gelir. Bitkinin genellikle tarla kenarlarında yetiştiğini ifade eder.

Diğer Bilgiler

• Ekolojik önemi: Lavinia, birçok böcek türü için önemli bir nektar kaynağıdır ve bu nedenle biyolojik çeşitliliğin korunmasında önemli bir role sahiptir.
• Kullanım alanları: Bahçelerde süs bitkisi olarak, kurutulmuş çiçek olarak ve çiçek aranjmanlarında kullanılabilir.
• Üreme: Tohumla çoğalır.

Sonuç

Lavinia, hem doğal güzelliği hem de ekolojik önemiyle dikkat çeken bir bitkidir. Çayırların ve tarla kenarlarının vazgeçilmez bir parçası olan lavinya, aynı zamanda bahçelerimize de renk katabilir.

SEO Anahtar Kelimeler: Knautia arvensis, laviniya, tarla uyuzu, yabani çiçek, çok yıllık bitki, süs bitkisi, çayır bitkisi, doğal bitki, biyolojik çeşitlilik, bitki taksonomisi

Kaynaklar:

• Pl@ntNet: https://identify.plantnet.org/tr/k-world-flora/species/Knautia%20arvensis%20(L.)%20Coult./data
• Wikipedia: https://tr.wikipedia.org/wiki/Knautia_arvensis
• GBIF: https://www.gbif.org/species/2888808

Giriş

Kıl kıskıs (Crepis capillaris), genellikle çayırlarda ve yol kenarlarında sıkça karşılaştığımız, sarı çiçekleriyle dikkat çeken bir bitki türüdür. Papatyagiller (Asteraceae) familyasından olan kıl kıskısı, hem görsel güzelliği hem de ekolojik önemiyle bilinir. Bu makalede, kıl kıskısının botanik özellikleri, yaşam alanı, yayılışı ve diğer ilginç yönleri hakkında detaylı bilgilere ulaşacaksınız.

Habitatı

Kıl kıskısı, açık alanları, özellikle çayırlık alanları, yol kenarlarını ve bozkırları tercih eden bir bitkidir. İyi drene olan, kumlu veya killi toprakları sever. Güneşli veya yarı gölgeli yerlerde rahatlıkla yetişebilir.

Botanik Özellikleri

Kıl kıskısı, genellikle 10 ila 90 cm arasında boylanabilen, ince ve dallı gövdelere sahip otsu bir bitkidir. Yaprakları uzun ve dar, genellikle mızrak şeklindedir. Çiçekleri sarı renkli, başak şeklindedir ve çok sayıda küçük çiçekten oluşur. Meyveleri, rüzgarla yayılan tüylü tohumları içerir.

Gereksinimleri

• Işık: Tam güneş ışığını veya hafif gölgeyi tercih eder.
• Toprak: İyi drene olan, kumlu veya killi topraklar.
• Sulama: Kuraklığa dayanıklıdır ancak düzenli yağış veya sulama gerektirir.

Yayılımı ve Tehlike Durumu

Kıl kıskısı, Avrupa'nın büyük bir bölümünde doğal olarak yetişir. Türkiye'de de yaygın olarak görülür. Genellikle yaygın bir bitki türü olarak kabul edilse de, habitat kaybı nedeniyle bazı bölgelerde popülasyonları azalabilir.

Yerel Adları

• Kıl kıskıs: En yaygın kullanılan Türkçe adıdır.
• Karahindiba: Görünüşü karahindibaya benzediği için bu isimle de anılır.

Cins Adının Etimoljisi

• Crepis: Antik Yunanca "sandalet" anlamına gelir. Cinsin kapçık yapısına işaret eder. Diğer bir çıkarsamaya göre Latince "kaba" anlamına gelir. Cinse bağlı bazı türlerin yaprakları serttir ve otçulları caydırmak için küçük dikensi yapılar barındırır.

Mutfak Değeri

Kıl kıskısının genç yaprakları, salatalarda veya çorbalarda kullanılabilir. Ancak, bazı türlerde hafif acı bir tat olabilir.

Alternatif Tıptaki Yeri

Kıl kıskısının geleneksel tıpta kullanımı hakkında net bilgiler bulunmamaktadır. Ancak, bazı bitki çaylarına karıştırılarak tüketildiği bilinmektedir.

Sonuç

Kıl kıskısı, çayırlara renk katan, zarif bir bitkidir. Hem görsel olarak hoş hem de ekolojik açıdan önemli bir türdür. Kıl kıskısı hakkında daha fazla araştırma yapılması, bu bitkinin potansiyel faydalarının daha iyi anlaşılmasını sağlayabilir.

Kaynaklar:

• Kocaeli Bitkileri: https://kocaelibitkileri.com/crepis-capillaris/
• Türkiye Bitkileri Listesi: https://bizimbitkiler.org.tr/v2/hiyerarsi.php?c=Crepis
• PlantNet: https://identify.plantnet.org/tr/k-world-flora/species/Crepis%20capillaris%20(L.)%20Wallr./data

Ek Bilgiler:

• Kıl kıskısı, arılar ve diğer tozlayıcılar için önemli bir besin kaynağıdır.
• Bitkinin tüm kısımları yenilebilir olsa da, bazı türlerde hafif zehirli bileşikler bulunabilir. Bu nedenle, bilinmeyen bir türü tüketmeden önce uzmanlara danışılmalıdır.
• Kıl kıskısı, bazı bölgelerde istilacı bir tür olarak kabul edilebilir.

Giriş

Pisum sativum L., daha çok bilinen adıyla bezelye, baklagiller (Fabaceae) familyasına ait bir bitki türüdür. Yuvarlak ve genellikle yeşil olan tohumları, yani bezelyeler, dünyanın birçok yerinde önemli bir besin kaynağıdır. Hem taze tüketimi hem de çeşitli yemeklerde kullanımıyla mutfakların vazgeçilmezi olan bezelye, aynı zamanda bahçelerde yetiştirilen sevilen bir sebzedir.

Morfolojisi

Bezelye, tırmanıcı veya dik büyüyen bir bitkidir. Gövdesi ince ve tüylüdür. Yaprakları bileşik olup, her yaprakçık oval veya mızrak şeklindedir. Çiçekleri genellikle beyaz veya hafif morumsu renktedir ve kelebek şeklindedir. Meyvesi bakla adı verilen uzun ve şişkin bir yapıdadır. Baklanın içinde yuvarlak veya oval şekilli, yeşil renkli tohumlar (bezelye) bulunur.

Yetişme Koşulları

Bezelye, serin iklimleri tercih eden bir bitkidir. Toprak isteği bakımından verimli ve iyi drene edilmiş toprakları sever. Güneşli veya yarı gölge yerlerde yetişebilir.

Yerel Adları

• Bezelye: Türkiye'de en yaygın kullanılan adıdır.
• Pisum sativum: Bilimsel adıdır.
• Pea: İngilizce karşılığıdır.

Tıbbi Değeri

Bezelye, yüksek protein, lif, vitamin (A, C, K) ve mineral (demir, potasyum) içeriği sayesinde sağlık açısından oldukça faydalıdır. Kan şekerini dengelemeye yardımcı olur, sindirim sistemini düzenler ve kalp sağlığını korur. Ayrıca, antioksidan özellikleri sayesinde vücudu serbest radikallere karşı korur.

Mutfak Değeri

Bezelye, dünya mutfağında çok çeşitli şekillerde kullanılır. Taze olarak tüketilebileceği gibi, konserve, dondurulmuş veya kurutulmuş olarak da bulunabilir. Çorbalarda, salatalarda, pilavlarda ve çeşitli yemeklerde kullanılır. Bezelye, protein bakımından zengin olduğu için vejetaryen ve vegan beslenmede önemli bir yer tutar.

Cins Adının Kökeni

• Pisum: Latince kökenli bir kelimedir ve bezelye anlamına gelir.
• sativum: Latince "sativus" kelimesinden gelir ve "ekilen" anlamına gelir. Yani, insan tarafından yetiştirilen anlamına gelir.

Diğer Bilgiler

• Tarihçe: Bezelye, insanlık tarihi boyunca önemli bir besin kaynağı olmuştur. Arkeolojik bulgulara göre, bezelye 11.000 yıl önce Orta Doğu'da yetiştirilmeye başlanmıştır.
• Çeşitleri: Bezelyenin birçok farklı çeşidi vardır. Bunlar, tohum büyüklüğüne, kabuk rengine, pişirme süresine ve yetişme mevsimine göre sınıflandırılabilir.
• Kullanım alanları: Bezelye, sadece insan beslenmesinde değil, aynı zamanda hayvan yemi olarak da kullanılır. Ayrıca, bezelyeden un, nişasta ve alkol gibi ürünler de elde edilebilir.

Sonuç

Bezelye, hem besleyici değeri hem de lezzetiyle sofralarımızın vazgeçilmezi olan önemli bir bitkidir. Hem taze tüketimi hem de çeşitli yemeklerde kullanımıyla mutfaklara zenginlik katan bezelye, aynı zamanda sağlıklı bir beslenme için de önemli bir kaynaktır.

Kaynaklar:

• Wikipedia: https://tr.wikipedia.org/wiki/Bezelye
• USDA Plants Database: https://plants.usda.gov/home/plantProfile?symbol=PISA6
• Pl@ntNet: https://identify.plantnet.org/tr/useful/species/Pisum%20sativum%20L./data