37 ciltlik "Tabiat Tarihi" adlı eseri bulunan Romalı yazar Plinius'un, Assos'ta bir taş türü olduğunu ve bundan üretilen lahitlerin içine konan cesetlerin 40 gün içinde tamamen çürüyüp, yok olduğunu ifade etmektedir. Bu nedenle bu lahitlere "et yiyen lahitler" deniyormuş. hatta yunancadan gelen "lahit" kelimesi; "et yiyen", "etobur" anlamına gelmekte ve bundan dolayı bu kelimenin assos antik kenti'nde türetildiği düşünülüyormuş. 

Başka antik kaynaklardan elde ettiğim bilgilerin ışığında, buradaki taşların ününün sadece bu bölgeyle sınırlı olmadığını, antik dönemlerde lübnan, Suriye gibi ortadoğu bölgelerine de ulaştığını anladım. 

Gösterişsiz olmasına rağmen büyük olasılıkla Plinius'un verdiği bilgi, yaptığı övgüden dolayı Assos'taki andezit taşından imal edilen lahitlerin antik dönemde Lübnan, Suriye, Yunanistan ve Roma'ya ihraç edildiği bilinmektedir.  Bu konuda Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi (ÇOMÜ) Fen Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Nurettin Arslan, AA muhabirine yaptığı bir açıklamada, "Bunların bütün örnekleri var. Yunanistan'ın güneyinde bir batık gemi var. Bu gemide Roma'ya ihraç edilmek üzere yüklü bulunan Assos lahitlerinin olduğunu biliyoruz" demektedir.